nawigacja morska :: żegluga mieszana i zbieżność południków |
|
| Rozdział 6 | Nawigacja morska Żegluga mieszana i zbieżność południków |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Żegluga mieszana (ortodroma - loksodroma - ortodroma)Z żeglugą mieszaną mamy do czynienia, gdy wierzchołek ortodromy znajduje się w niebezpiecznych rejonach dla nawigacji. Warunki tam panujące mogą tak spowolnić szybkość statku, że nie warto tam w ogóle nawigować. ![]() Obliczanie drogi przy żegludze mieszanej I-sza ortodroma zastępcza. ![]() [φG - szerokość graniczna, poza którą żegluga jest niebezpieczna]. II-ga ortodroma zastępcza. ![]() Kurs początkowy i końcowy ![]() Wierzchołek ortodromy φW1 oraz φW2 są znane; jest to tzw. φG (szerokość graniczna) za, którą statek nie powinien wypłynąć ze względu na niebezpieczeństwo. ![]() Punkty podziału Oblicza się tylko dla dróg po ortodromie. Wzory na φ są takie same jak dla ortodromy klasycznej Długość obliczamy przez odjęcie przyjętej przez nas rλ, od właściwego wierzchołka. Kursy dla punktów podziału Tak samo jak dla ortodromy klasycznej, z tym, że obliczamy osobno kursy dla I-szej ortodromy zastępczej, a osobno dla II-giej ortodromy zastępczej; tak jak gdyby tworzyły dwie niezależne ortodromy.
Matematyczne obliczanie ortodromy w żegludze mieszanejPrzykład
1. Obliczamy różnicę szerokości i różnicę długości ortodromy właściwej.
Najpierw musimy obliczyć [α] kąt początkowy ortodromy właściwej, aby następnie obliczyć jej największą szerokość - co da nam obraz, czy ortodroma przekroczyła szerokość graniczną czy też nie.
2. Obliczamy [α] kąt początkowy ortodromy właściwej i [φ] szerokość jej wierzchołka.
Ortodroma przekroczy szerokość graniczą
A więc mamy do czynienia z żeglugą mieszana. Musimy obliczyć dwie ortodromy zastępcze i loksodromę.
3. Obliczamy współrzędne wierzchołków obu ortodrom zastępczych. Szerokości obu wierzchołków już mamy, jest to szerokość graniczna [φG = 55°00'0 S].
Pytanie: dlaczego przy jednym rλ jest znak (–), a przy drugim znak (+).
A więc:
4. Obliczamy całą drogę do przebycia Σd = d1 + a + d2
loksodroma
a = rλ cos φG rλ = różnica długości między wierzchołkami ortodrom zastępczych (pierwszej zastępczej i drugiej zastępczej)
Przy żegludze mieszanej, po ortodromie, nie obliczamy zysku.
5. Określamy i obliczamy punkty podziału; osobno dla I-szej ortodromy zastępczej i osobno dla II-giej ortodromy zastępczej, używając do tego wzoru tg φz = cos rλz tg φG
I-sza ortodroma zastępcza ma "długość" 49°14'0, więc dzielimy ją na 7 części, czyli rλz1 = co 7° (dzielenie zaczynamy od wierzchołka ortodromy) I-sza ortodroma zastępcza: ![]() II-ga ortodroma zastępcza: ![]() Podział całej ortodromy wygląda następująco: ![]()
6. Obliczamy kursy pomiędzy poszczególnymi punktami zwrotu, poczynając od pozycji "A", w wypadku I-szej ortodromy oraz od pozycji "B", w wypadku II-giej ortodromy. ![]()
UWAGI: 1. Przypomnijmy sobie argumenty wejściowe i wyjściowe tablic ABC
A → φzn ; rλzn
B → φG ; rλzn C → φzn ; αzn 2. Kursy między punktami podziału liczymy od pozycji (początkowej lub końcowej) do wierzchołka, dlatego każdy kurs od wierzchołka W2 musimy "obrócić" o 180° 3. W przypadku I-szej ortodromy zastępczej, patrz punkt 2. (Z porównania Δ sferycznego astronomicznego z Δ biegunowym nawigacyjnym, pamiętamy, że gλ=rλ, musimy ją zamienić na tλ, a ponieważ gλ=E), musimy ją odjąć od 360° i z tym argumentem wejść do Tabeli ABC. 4. Natomiast w przypadku II-giej ortodromy zastępczej gλ "pokrywa" się z tλ (obliczając kursy z "B" do "W2" płyniemy kursem West). A wiemy, że jest odwrotnie i dlatego kursy odwracamy o 180°. 5. Każda konstrukcja tablic ABC jest dobra, jest to kwestia "przyzwyczajenia się" do tablic, którymi operujemy na co dzień.
![]() Całą ortodromę (czy to klasyczną, czy "bez" wierzchołka, czy "mieszaną") kreślimy na mapie generalnej aby zobaczyć jej kształt i przebieg. Natomiast nawigację prowadzimy na mapach zwanych "arkuszami zliczeniowymi" (patrz konstrukcja mapy Merkatora).
Zbieżność południkówKąty, pod którym ortodroma przecina południki w stosunku do kąta początkowego "α" rosną albo maleją. Różnica kątowa między początkowymi kątami drogi w dwóch punktach na ortodromie nazywamy zbieżnością południków - "u". ![]() Wyprowadzenie wzoru na zbieżność południków. ![]() ![]() Operowanie takim wzorem jest trochę kłopotliwe, tym bardziej gdybyśmy chcieli policzyć to przy pomocy kalkulatora. Wobec tego pokażmy ten wzór w uproszczonej postaci. ![]() Analiza wzorów: ![]() We wzorze występują następujące elementy: rφ ; φśr ; rλ
"u"+ ; jeżeli przestrzegamy następujących reguł:
Pytanie do czego ten wzór jest potrzebny? Odpowiedź - do obliczenia zmiany KDd na ortodromie o 1°
Zmiana KDd na ortodromie o 1°Mamy dwa rodzaje obliczeń zmiany KDd:
Zależnie od przebiegu ortodromy, zmiana kąta o 1° następuje bardzo szybko, względnie powoli. d = 60' ctg φA cosec KDd
d = ilość Mm po, których przepłynięciu, zmieniamy kurs o 1°
Wyprowadzenie wzoru Dane: φA = φśr oraz u = 1° = 60' Uproszczony wzór na zbieżność południków u = rλ sin φśr
rλ sin φśr = 60'
rλ = 60' cosec φśr z Δ drogowego wiemy, że rλ = a sec φśr , więc a sec φśr = 60' cosec φśr a = 60' ctg φśr z Δ drogowego wiemy, że a = d sin KDd, a więc d sin KDd = 60' ctg φśr d = 60' ctg φśr cosec KDd , czyli d = 60' ctg φA cosec KDd
Kalkulator - obliczanie ortodromy. Wprowadzając współrzędne pozycji wyjściowej i pozycji docelowej, komputer obliczy optymalną ortodromę.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||