W dobie nawigacji satelitarnej, co związane jest z coraz powszechniejszym dostępem do map elektronicznych, odbiorników GPS, znajomość nawigacji tradycyjnej staje się coraz mniej popularna, a co więcej rzadko praktykowana, taka jest cena postępu i nie należy temu przeszkadzać. Jedynie możemy zadać sobie pytanie.
Kim jest nawigator, któremu wysiądzie na morzu laptop albo odbiornik GPS. Jak sobie poradzi bez znajomości nawigacji archaicznej?

Być może w tym pytaniu zawarty jest sens i istota poznania nawigacji tradycyjnej.
Drogi nawigatorze i żeglarzu mam nadzieję, że kolejne rozdziały na tej stronie posłużą Ci byś w rejsie morskim mógł określić swoją pozycję, przeliczyć i podać kurs sternikowi oraz wpisać potrzebne informacje do dziennika jachtowego. Przede wszystkim mam nadzieję, że poradzisz sobie bez GPS-u, jak nie daj Boże coś przestanie działać. Pamiętaj jednak, sama wiedza nawigacyjna to nie wszystko, żeby bezpiecznie prowadzić jacht.

Nawigacja morska jest to dział wiedzy zajmujący się bezpiecznym przeprowadzeniem jachtu z jednego miejsca do drugiego. Nawigacja daje też odpowiedź na pytanie gdzie znajduje się w danym momencie nasz jacht (pozycja), oraz jak płynąć omijając po drodze wszelkie niebezpieczeństwa by w końcu osiągnąć punkt docelowy. Tak więc zagadnienie jakim jest nawigacja sprowadza się do rozwiązania dwóch zadań : określenia pozycji jachtu i wytyczenia właściwego kursu.

Ze względu na metody określania pozycji jachtu, nawigację można podzielić na:

• Nawigacja satelitarna - gdzie wykorzystywany jest odbiornik GPS który przy pomocy fal radiowych komunikuje się z 24 sztucznymi satelitami okrążającymi Ziemię. Odbiornik GPS na bieżąco wskazuje współrzędne geograficzne.
• Nawigacja terestryczna - stosowana w zasięgu widoczności lądu, gdzie określanie współrzędnych geograficznych polega na obserwacji obiektów na lądzie. Stosując tę metodę wykorzystuje się mapy morskie, locje, spisy świateł i sygnałów nawigacyjnych.
• Nawigacja radarowa - określanie współrzędnych pozycji polega na obserwacji zarysów wybrzeży i obiektów nawigacyjnych za pomocą radaru. Zasięg stosowania nawigacji radarowej jest dużo większy od zasięgu nawigacji terestrycznej.
• Nawigacja pilotowa - głównie wykorzystywaną przy podejściach do portów, gdzie wytyczanie drogi jachtu polega na identyfikacji mijanych pław, staw, nabieżników.
• Nawigacja zliczeniowa - przybliżone określenie pozycji jachtu, gdzie podstawą jest znajomości jego ostatniej zmierzonej pozycji (pozycja obserwowana) oraz kierunku (kursu) oraz szybkości jachtu (Mm).
• Nawigacja astronomiczna - określanie współrzędnych geograficznych polega na obserwacji położenia ciał niebieskich. Stosowana głównie w żeglarstwie oceanicznym.
• Nawigacja radiowa - polega na określaniu współrzędnych pozycji na podstawie radionamiarów. Nie stosowana z uwagi na fakt, że wszystkie radiolatarnie zostały wyłączone.
• Nawigacja inercyjna - stosowana głównie w okrętach podwodnych, określanie pozycji statku jest automatyczne, na podstawie pomiarów parametrów jego ruchu przy pomocy skomplikowanych systemów żyroskopowych.

Wyznaczenie bezpiecznej drogi jachtu polega przede wszystkim na określeniu właściwego kursu. Znając dokładna pozycję, przy pomocy map, locji, spisów świateł, tablic nawigacyjnych itp. można wyznaczyć właściwy i bezpieczny kurs jachtu.
Z wyznaczeniem bezpiecznej drogi jachtu ściśle powiązany jest też dział meteorologii.